Czym różnią się krajowe ustawy wdrażające NIS2 w państwach UE?

Nazwami, organami, procedurami i częścią szczegółów, przy wspólnym rdzeniu. Każda ustawa krajowa musi zawierać to, co najważniejsze w dyrektywie: sektory i zasady wielkości, środki z art. 21, obowiązki organów zarządzających, etapowe zgłaszanie z art. 23 i kary co najmniej na poziomie art. 34. Spotykane różnice to: kto jest właściwym organem i CSIRTCSIRT: zespół reagowania na incydenty bezpieczeństwa komputerowego. Krajowy zespół, do którego zgłasza się poważne incydenty. i jak się z nimi kontaktować; portal rejestracji i jego terminy; czy zakres obejmuje więcej podmiotów, na przykład część instytucji publicznych lub mniejsze firmy; dodatkowe wymagania krajowe, jak niemieckie systemy wykrywania ataków dla instalacji krytycznych (§ 31 ust. 2 BSIG) albo wyznaczony pełnomocnik ds. bezpieczeństwa; procedura i faktyczna wysokość kar. Firma działająca w kilku krajach powinna przypisać każdą spółkę do jej prawa krajowego i organu oraz sprawdzić prawo każdego kraju, bo o wszystkim decydują lokalne pojęcia i terminy.

Informacja ogólna, nie porada prawna. Przepisy krajowe mogą uzupełniać cytowane tu akty UE, na przykład o terminy, formularze czy kanały zgłoszeń: sprawdź przepisy swojego kraju.

← Wszystkie pytania (40): NIS2: zakres i obowiązkiWszystkie tematy