Jak segmentacja i zasada najmniejszych uprawnień ograniczają ruch lateralny?

Zmniejszają to, do czego intruz sięga z pierwszego przejętego urządzenia. Ruch lateralny to przeskakiwanie z tego urządzenia na inne, zwykle przez pulpit zdalny, udziały plikowe albo narzędzia administracyjne, z hasłami zebranymi po drodze. Segmentacja stawia zapory albo reguły dostępu między grupami systemów, więc przejęty laptop biurowy w ogóle nie otworzy sesji do serwera bazy danych ani systemu kopii zapasowych. Zasada najmniejszych uprawnień sprawia, że konta znalezione na tym laptopie też nie zalogują się do serwerów, bo zwykli użytkownicy nie są wszędzie lokalnymi administratorami, a kont administracyjnych nie używa się do poczty. Biała lista hostów, które mogą używać protokołów administracyjnych, jeszcze bardziej zawęża lukę. Nic z tego nie jest doskonałe, dlatego idzie w parze z wykrywaniem. NetSenX oznacza nowe sesje host–host przez protokoły administracyjne, które nie pasują do normalnego zachowania hosta, jako ruch lateralny, w każdym planie, a od planu Pro łączy je między hostami w jedną historię.

← Wszystkie pytania (45): Zero trust, tożsamość i segmentacjaWszystkie tematy