Co NIS2 mówi o bezpieczeństwie łańcucha dostaw?

Że podmioty objęte dyrektywą muszą zarządzać ryzykiem bezpieczeństwa pochodzącym od dostawców i usługodawców. Art. 21 ust. 2 lit. d) obejmuje bezpieczeństwo łańcucha dostaw, w tym aspekty bezpieczeństwa relacji między podmiotem a jego bezpośrednimi dostawcami lub usługodawcami, a art. 21 ust. 3 wymaga uwzględnienia podatności właściwych dla każdego bezpośredniego dostawcy, ogólnej jakości produktów i praktyk cyberbezpieczeństwa dostawców, w tym procedur bezpiecznego wytwarzania. Art. 22 dodaje skoordynowane unijne oceny ryzyka krytycznych łańcuchów dostaw. W praktyce: prowadzić listę dostawców z dostępem do systemów lub danych, uszeregować ich według ryzyka, prosić tych z wyższym ryzykiem o dowody, wpisywać do umów klauzule o bezpieczeństwie i zgłaszaniu incydentów, ograniczać i monitorować ich dostęp oraz co roku to przeglądać. NetSenX pokazuje, co zdalne sesje dostawców robią w sieci, i zgłasza alert, gdy rozprzestrzeniają się na inne urządzenia.

Informacja ogólna, nie porada prawna. Przepisy krajowe mogą uzupełniać cytowane tu akty UE, na przykład o terminy, formularze czy kanały zgłoszeń: sprawdź przepisy swojego kraju.

← Wszystkie pytania (40): NIS2: zakres i obowiązkiWszystkie tematy