Co w praktyce oznacza zasada najmniejszych uprawnień?

Oznacza, że każda osoba, konto i system dostają tylko taki dostęp, jakiego potrzebują do swojej pracy, na tak długo, jak go potrzebują, i nic więcej. W praktyce w małej firmie: pracownicy nie są lokalnymi administratorami na swoich komputerach; administratorzy używają osobnego konta do prac administracyjnych i zwykłego do poczty i przeglądania stron; udziały plikowe są otwarte dla zespołów, które z nich korzystają, a nie dla wszystkich; dostawcy dostają dostęp do systemów, które obsługują, włączany wtedy, gdy trzeba; konta usługowe mają tylko uprawnienia potrzebne ich aplikacji; a dostęp jest przeglądany, gdy ktoś zmienia stanowisko albo odchodzi. Zysk jest taki, że jedno skradzione hasło albo zainfekowany laptop sięgają znacznie mniej. Zmniejsza to też szum: nietypowy dostęp bardziej się wyróżnia, gdy normalny dostęp jest wąski. NetSenX obserwuje sieciową stronę tego: oznacza nowe sesje między hostami niepasujące do ich normalnego zachowania jako ruch lateralny, w każdym planie, co często ujawnia dostęp, którego nikt nie zamierzał dać.

← Wszystkie pytania (45): Zero trust, tożsamość i segmentacjaWszystkie tematy