Czym jest kryptografia postkwantowa?

Kryptografia postkwantowa (PQCPQC: post-quantum cryptography (kryptografia postkwantowa). Szyfrowanie zaprojektowane tak, by pozostało bezpieczne wobec przyszłych komputerów kwantowych.) to kryptografia klucza publicznego zaprojektowana tak, by pozostała bezpieczna wobec dużego komputera kwantowego, a przy tym działała na zwykłych komputerach. NIST opublikował pierwsze standardy 13 sierpnia 2024 r.: FIPS 203 (ML-KEM) do ustalania kluczy oraz FIPS 204 (ML-DSA) i FIPS 205 (SLH-DSA) do podpisów cyfrowych. Opierają się na problemach matematycznych, takich jak szukanie krótkich wektorów w wielowymiarowych kratach, albo na bezpieczeństwie funkcji skrótu, dla których nie jest znany wydajny atak kwantowy. Migracja oznacza aktualizację oprogramowania, bibliotek, protokołów i certyfikatów, a nie zakup sprzętu kwantowego. To też nie to samo co kwantowa dystrybucja klucza, która wymaga specjalnego sprzętu optycznego. Ceną zmiany jest rozmiar: klucze i podpisy postkwantowe są większe niż dzisiejsze, więc handshake'i rosną, a część starszych urządzeń sobie z tym nie radzi. Większość organizacji styka się z PQC najpierw przez aktualizacje przeglądarek, systemów operacyjnych i oprogramowania VPN, a potem musi zająć się własnymi serwerami i aplikacjami.

Ta odpowiedź jest częścią przewodnika: Kryptografia postkwantowa: od czego zacząć

← Wszystkie pytania (33): Kryptografia postkwantowaWszystkie tematy