Co w praktyce oznacza „assume breach”?

Oznacza planowanie tak, jakby napastnik już był w środku, zamiast polegać wyłącznie na tym, że się go nie wpuści. Powód jest praktyczny: phishing, skradzione hasła i dostęp dostawców sprawiają, że granica prędzej czy później zostanie przekroczona, więc liczą się pytania, jak daleko dojdzie intruz i jak szybko go zauważysz. W praktyce: ogranicz, do czego sięga każde konto i host, oddziel konta administracyjne od codziennych, przechowuj logi i zapisy ruchu wystarczająco długo, żeby dało się przeprowadzić dochodzenie, trzymaj kopie zapasowe offline, obserwuj ruch wewnątrz sieci i przećwicz, co zrobisz, gdy przyjdzie alert, łącznie z tym, kto decyduje o odłączeniu maszyny. Częścią tego jest wykrywanie wewnątrz sieci: NetSenX obserwuje ruch host–host pod kątem skanowania, ruchu lateralnego i beaconingu, w każdym planie, więc kroki intruza po wejściu stają się widoczne.

← Wszystkie pytania (45): Zero trust, tożsamość i segmentacjaWszystkie tematy