Jakie ryzyka bezpieczeństwa niesie zatrudnianie pracowników zdalnych, których nigdy nie spotkaliśmy?
Głównie takie, że osoba może nie być tym, za kogo się podaje, albo że jej sprzęt nie jest pod kontrolą firmy. Kandydaci z pożyczoną lub wymyśloną tożsamością bywają wykorzystywani do uzyskania legalnego dostępu do kodu, danych i systemów wewnętrznych, a laptopa, który zawsze łączy się z zagranicy przez prywatny tunel, trudno nadzorować. Ryzyko zmniejsza się przy rekrutacji i onboardingu: weryfikacja tożsamości podczas rozmowy wideo na żywo i na podstawie dokumentów, bezpośrednie sprawdzenie referencji, wysłanie zarządzanego laptopa służbowego zamiast zgody na prywatny, nadawanie dostępów stopniowo i tylko do tego, czego wymaga stanowisko, oraz wymóg uwierzytelniania wieloskładnikowego. Weryfikacja tożsamości to zadanie HR. Gdy na laptopie działa agent NetSenX, nietypowe tunele, beaconing lub duże wysyłki pojawiają się jako dowody lub alerty do przejrzenia przez IT.
Informacja ogólna, nie porada prawna. Przepisy krajowe mogą uzupełniać cytowane tu akty UE, na przykład o terminy, formularze czy kanały zgłoszeń: sprawdź przepisy swojego kraju.
Czytaj dalej
Powiązane pytania
- Czy monitorować domowe sieci pracowników zdalnych?
- Skąd wiedzieć, że z serwerem płacowym połączył się nietypowy komputer?
- Które serwery przechowują najbardziej wrażliwe dane pracowników i jak je obserwować?
- Jak HR i IT powinny postępować z alertem dotyczącym urządzenia pracownika?
- Czy narzędzie bezpieczeństwa sieci można wykorzystać w postępowaniach wobec pracowników?
← Wszystkie pytania (40): Ludzie, HR i ryzyko wewnętrzneWszystkie tematy