MSP i MSSP

MSP (managed service provider) prowadzi IT swoich klientów; MSSP (managed security service provider) prowadzi ich monitoring bezpieczeństwa i reagowanie. Granica się zatarła: wielu MSP sprzedaje dziś usługi bezpieczeństwa, a klienci często tego oczekują. Liczy się to, co obiecujesz. MSSP zwykle zobowiązuje się śledzić alerty w określonych godzinach, często całą dobę, z czasami reakcji w umowie i przeszkolonym zespołem. MSP, który dodaje narzędzie bezpieczeństwa, ale nikt nie czuwa w nocy, nie jest MSSP, i jego umowa powinna to mówić. Oba mogą używać NetSenX do wykrywania: każdy klient jest osobnym tenantem, a program partnerski obejmuje MSSP i resellerów.

Tak. Każdy klient jest osobnym tenantem, oddzielonym w bazie danych zabezpieczeniami na poziomie wierszy (row-level security), i każdy może zacząć od planu Free, a potem przejść na plan, którego wymaga jego sieć. Ta separacja ma znaczenie dla Twoich klientów: ich alerty, mapy sieci i dzienniki audytu nigdy nie mieszają się z danymi innego klienta. Raporty white-label są w planie Enterprise, a program partnerski obejmuje MSSP i resellerów, więc warunki możesz uzgodnić przed wdrożeniem u wielu klientów. Badanie alertów pozostaje po Twojej stronie lub po stronie klienta; NetSenX nie świadczy usługi zarządzanej. Opisuj swoją usługę właśnie tak: NetSenX wykrywa i wyjaśnia, Twój zespół decyduje i reaguje.

Każdy klient jest konfigurowany jako osobny tenant NetSenX, oddzielony w bazie danych zabezpieczeniami na poziomie wierszy; sposób pracy partnera z tymi tenantami ustala się w programie partnerskim. Właśnie o separację chodzi: alerty, urządzenia i dziennik audytu jednego klienta nigdy nie pojawiają się w widoku innego, a o to będą pytać Twoi klienci i ich audytorzy. Zanim zaplanujesz pracę wokół jednej konsoli dla wszystkich klientów, zapytaj NetSenX, jak dziś działa dostęp partnera i co obejmuje który plan, zamiast to zakładać. Każdy tenant klienta może zacząć od planu Free i przejść na plan, którego potrzebuje jego sieć.

W dobrze zbudowanym narzędziu separację wymusza sam system, a nie tylko interfejs, więc błąd w jednym ekranie nie pokaże danych jednego klienta innemu. Pytaj dostawców, jak to działa: czy każdy rekord jest oznaczony tenantem, czy baza odrzuca zapytania między tenantami i czy konta personelu są ograniczone do obsługiwanych tenantów. W NetSenX każdy klient jest osobnym tenantem, oddzielonym w bazie danych zabezpieczeniami na poziomie wierszy, więc zapytania zwracają tylko wiersze tenanta, do którego należą. Po swojej stronie daj technikom osobne konta z uwierzytelnianiem wieloskładnikowym, nadawaj dostęp per klient i odbieraj go, gdy ktoś odchodzi lub klient kończy umowę.

Tak. Program partnerski NetSenX obejmuje MSSP, MSP i resellerów, którzy chcą oferować klientom wykrywanie w sieci. Warunki uzgadnia się z każdym partnerem; strona dla partnerów opisuje program i sposób zgłoszenia. Zanim zaczniesz, ustal, których klientów wniesiesz, jakich planów będą potrzebować, czy potrzebujesz raportów white-label, dostępnych w planie Enterprise, i kto w zespole będzie czytał alerty. Zapytaj, jak działa dostęp partnera do wielu tenantów klientów i jak rozliczane są płatności, aby poprawnie wycenić usługę. Niezależnie od warunków NetSenX pozostaje oprogramowaniem do wykrywania: usługa monitorowania i reakcja należą do Ciebie.

W NetSenX tak, w planie Enterprise: raporty pod Twoją marką wraz z wdrożeniem wielodzierżawnym, na podstawie umowy. W pozostałych planach raporty PDF, dostępne od planu Starter, noszą nazwę NetSenX, co wielu MSP wykorzystuje jako niezależne źródło obok własnego raportu z usługi. W każdym przypadku każdy klient jest osobnym tenantem, oddzielonym w bazie danych. Jeśli white label jest częścią Twojej oferty, powiedz o tym w pierwszej rozmowie z NetSenX, by pakiet i warunki partnerskie były jasne, zanim sprzedasz to klientom, i sprawdź, jakiego planu potrzebuje każdy klient do raportów, które obiecujesz.

Tak, od planu Starter: każdy tenant klienta może tworzyć raporty PDF z własnych danych, z nazwą NetSenX; raporty pod Twoją marką są w planie Enterprise. Raport jest najbardziej przydatny, gdy jest regularny i krótki: co było monitorowane, jakie alerty zgłoszono, co zrobiono, co zmieniło się w sieci i czego wciąż nie obejmujesz. Klientów objętych NIS2 i ich audytorów bardziej interesują dowody i daty niż wykresy. Łącz raport NetSenX z własnym podsumowaniem usługi i przechowuj oba, bo klient może ich potrzebować po miesiącach dla ubezpieczyciela lub organu. Tenanty w planie Free nie mają raportów PDF.

Dla małych klientów zwykle lepiej sprawdza się model, w którym jeden czujnik obejmuje całą lokalizację, bo cena za stację rośnie z każdym komputerem i telefonem i może przekroczyć to, co klient płaci Tobie. Przejrzyj swoją bazę klientów: policz urządzenia i lokalizacje u każdego i wyceń oba modele dla pięciu najbardziej typowych klientów, zanim wybierzesz dostawcę. W NetSenX jednostką jest urządzenie, ale urządzenie to host z agentem, a jeden agent na porcie SPAN lub TAP liczy się jako jedno urządzenie dla całego obserwowanego segmentu. Typowe małe biuro to więc jedno lub kilka urządzeń, co może zmieścić się w 3 urządzeniach planu Free albo w planie Starter za 49 € miesięcznie.

Utrzymuj niski koszt na klienta i krótką pracę na alert: jeden czujnik na lokalizację, alerty, które same się tłumaczą, i standardowa usługa, której nie dopasowujesz do każdego klienta. U klienta z pięcioma komputerami i drukarką postaw jednego agenta na porcie lustrzanym przełącznika w biurze zamiast oprogramowania na każdej maszynie. Ujednolicaj wdrożenie, rutynę obsługi alertów i miesięczny raport, by każdy klient był obsługiwany tak samo. Wyceniaj usługę według wartości obserwowania sieci i dostarczanych dowodów, a nie samego narzędzia. W NetSenX jeden agent na porcie SPAN lub TAP liczy się jako jedno urządzenie, a plan Free obejmuje 3 urządzenia bez limitu czasu, więc najmniejsi klienci mogą zacząć bez kosztów licencji.

Tak. Każdy tenant klienta może zacząć od planu Free NetSenX, bez limitu czasu i bez karty kredytowej, i przejść na plan płatny, gdy potrzebuje więcej urządzeń lub funkcji; zmiany planu działają natychmiast. Plan Free obejmuje podstawowe wykrycia, mapę sieci, śledzenie terminów NIS2 i dziennik audytu oraz przechowuje 30 dni historii alertów. Typowe powody przejścia wyżej to raporty PDF dla klienta od planu Starter, więcej urządzeń, widoczność Shadow AI i OT lub Slack i webhooki od planu Pro oraz eksport do SIEM od planu Business. Darmowy start pozwala pokazać klientowi prawdziwe wyniki z jego własnej sieci, zanim zdecyduje o budżecie.

Mały, standardowy zestaw, który prowadzisz tak samo u każdego klienta: ochrona stacji z centralnym zarządzaniem, uwierzytelnianie wieloskładnikowe, kopie zapasowe z testowanym odtwarzaniem, zabezpieczenia poczty i wykrywanie w sieci tam, gdzie klienci mają sieci lokalne. Unikaj narzędzi wymagających strojenia u każdego klienta lub osobnego analityka, bo marża znika w godzinach. Wybieraj dostawców z opublikowanymi cenami, prostym licencjonowaniem, czystą separacją klientów i alertami, na które technik może zareagować. Sprawdź, jak każde narzędzie chroni dostęp zdalny, który Ci daje, bo Twoje własne narzędzia są celem. NetSenX pasuje do części sieciowej takiego zestawu: jeden agent na porcie SPAN lub TAP na lokalizację, alerty w prostym języku i jeden tenant na klienta.

Sprzedawaj określoną rutynę z regularnym produktem, a nie narzędzie: co obserwujesz, kiedy patrzysz, co robisz, gdy coś się dzieje, i co klient dostaje co miesiąc lub kwartał. Jasny pakiet może obejmować wdrożenie z inwentarzem urządzeń, przegląd alertów w dni robocze, uzgodnioną reakcję na pilne alerty, miesięczne podsumowanie i kwartalny przegląd tego, czego wciąż nie obejmujesz. Klienci i ich ubezpieczyciele cenią właśnie ten produkt: datowany dowód, że ktoś patrzy. Wyceniaj go za klienta lub za lokalizację i mów uczciwie, co dzieje się poza godzinami pracy. NetSenX wspiera to wykrywaniem i wyjaśnieniami w każdym planie, raportami PDF od planu Starter i jednym tenantem na klienta.

Obserwuj ruch pasywnie przez kilka dni: większość urządzeń ujawnia się w ciągu godzin, a reszta w ciągu dni, gdy prosi o adresy, rozwiązuje nazwy i rozmawia z serwerami. Postaw jeden czujnik na porcie lustrzanym głównego przełącznika, a potem porównaj to, co się pojawi, z listą klienta, listą podłączonych urządzeń w routerze i tablicą portów przełącznika. Spodziewaj się niespodzianek: zapomnianych serwerów, prywatnych urządzeń, routera dostawcy w szafie. Urządzenie, które nigdy nie wysyła ruchu albo stoi w segmencie, którego nie kopiujesz, się nie pojawi, więc obejdź też lokalizację. Mapa sieci NetSenX robi to w każdym planie, także Free: urządzenia z ogłaszanymi nazwami, pierwsze i ostatnie wystąpienie i kto z kim rozmawia, bez odpytywania czegokolwiek.

Kto i co jest w sieci, co jest wystawione na zewnątrz i czy są podstawy. Zbuduj inwentarz urządzeń z ruchu i z obchodu biura. Sprawdź, które usługi są osiągalne z internetu, na przykład zdalny pulpit, udziały plików czy stare VPN. Spisz konta administracyjne i usuń konta wspólne oraz byłych pracowników. Potwierdź, że kopie zapasowe działają i jedna kopia jest offline, i wykonaj test odtwarzania. Sprawdź, czy poczta i dostęp zdalny mają uwierzytelnianie wieloskładnikowe. Poszukaj narzędzi dostępu zdalnego pozostawionych przez poprzednich dostawców. Zapisz ustalenia i uzgodnij priorytety z klientem. NetSenX pomaga w inwentarzu i od pierwszych dni pokazuje beaconing, skanowanie i nietypowe wysyłanie danych.

Kieruj alerty każdego klienta na kanał, który Twój zespół naprawdę śledzi, z nazwą klienta w każdej wiadomości. W NetSenX alerty z każdego tenanta klienta idą e-mailem w każdym planie; od planu Pro mogą też trafiać do Slacka, na webhook do Twojego systemu zgłoszeń lub dyżurów albo do Twoich narzędzi przez API. Ustal, co trafia do człowieka natychmiast, a co czeka na poranny przegląd, i przetestuj tę ścieżkę nieszkodliwym alertem. Dopilnuj, by pilne alerty dostawały dwie osoby i by urlopy były obsadzone. Wykrywanie działa o każdej porze, ale nikt w NetSenX nie śledzi alertów Twoich klientów za Ciebie: reakcja to Twoja usługa.

Tak, od planu Pro: alerty z tenanta klienta mogą trafiać do Slacka lub na webhook, a stamtąd do Twojego systemu zgłoszeń, komunikatora lub narzędzia dyżurów; w każdym planie idą też e-mailem. Używaj osobnego kanału lub znacznika dla każdego klienta, by technik od razu widział, czyjej sieci to dotyczy. Ustal, które poziomy alertów tworzą zgłoszenie, a które tylko powiadamiają, aby kanał pozostał czytelny. Pełny alert z wyjaśnieniem trzymaj w NetSenX i linkuj do niego ze zgłoszenia, zamiast kopiować dane. Od planu Business alerty można też eksportować do SIEM, jeśli prowadzisz go dla klientów.

Co się stało, co to dla niego oznacza, co zrobiłeś i co klient musi zrobić lub zdecydować, prostymi słowami i bez dramatyzowania. Podaj urządzenie i czas, powiedz, czy było to nieszkodliwe, podejrzane czy incydent, i jakie dowody to potwierdzają. Jeśli coś ograniczyłeś, powiedz jak i czy coś nadal jest dotknięte. Jeśli klient musi zdecydować, na przykład o odłączeniu serwera lub poinformowaniu pracowników, powiedz to jasno i do kiedy. Jeśli w grę mogą wchodzić dane osobowe lub zgłoszenie według NIS2, zasygnalizuj to wcześnie, bo terminy mogą biec od chwili uzyskania wiedzy. Prowadź pisemny zapis. Alerty NetSenX dają Ci wyjaśnienie do przekazania, a dziennik audytu zachowuje, co zrobiono.

Ogranicz szkody, chroń własne narzędzia, zabezpiecz dowody i poinformuj decydentów klienta, w tej kolejności i szybko. Odizoluj zaatakowane maszyny od sieci, nie wyłączając ich. Sprawdź, czy napastnik użył Twojego narzędzia do zdalnego zarządzania lub dostępu; jeśli to możliwe, wstrzymaj te sesje i zresetuj dane logowania dla wszystkich klientów, nie tylko tego. Zachowaj logi i historię alertów. Wezwij firmę od reagowania na incydenty, jeśli incydent przekracza Twoje umiejętności, i powiedz zarządowi klienta, co wiesz i o czym musi zdecydować, w tym o ewentualnym zgłoszeniu według NIS2 lub RODO, które pozostaje jego obowiązkiem. NetSenX pokazuje oś czasu alertów klienta, ruch lateralny i nietypowe wysyłanie danych, co pomaga ustalić, kiedy się zaczęło i co wyciekło.

Tak, i napastnicy szukają właśnie tego, bo narzędzie do zdalnego zarządzania lub dostępu sięga do wszystkich klientów naraz. Chroń te narzędzia jak klejnoty koronne: uwierzytelnianie wieloskładnikowe, osobne konta administracyjne dla każdego technika, ograniczone adresy źródłowe, logowanie każdej sesji i szybkie aktualizacje samego narzędzia. Sprawdzaj, do których klientów sięga każde konto, i usuwaj dostęp, który nie jest już potrzebny. Po stronie sieci NetSenX oznacza nietypowe sesje i ruch lateralny w każdej monitorowanej sieci klienta, także sesje rozpoczynane o dziwnych porach z hosta, na którym działa agent Twojego narzędzia do zdalnego zarządzania. Każdy klient to osobny tenant, więc jego dane pozostają oddzielone.

Szukaj sesji zdalnych, które nie pasują do pracy Twoich techników: nietypowe godziny, nietypowe maszyny docelowe, wiele maszyn w krótkim czasie albo sesje, po których pojawiają się nowe połączenia wewnątrz sieci klienta. Zacznij od samego narzędzia: włącz jego dziennik audytu, alarmy o nowych kontach administracyjnych i o skryptach wysyłanych na wiele urządzeń, i przeglądaj go co tydzień. Porównuj sesje z systemem zgłoszeń. Po stronie sieci czujnik w każdej sieci klienta widzi, co dzieje się po rozpoczęciu sesji: host nagle łączący się z wieloma innymi, skanowanie albo wysyłanie danych na zewnątrz. NetSenX oznacza ruch lateralny i nowe sesje, które nie pasują do normy hosta, w każdym planie, w osobnym tenancie każdego klienta.

Własne logowania, dzienniki audytu narzędzi do zarządzania i ruch, który Twoje narzędzia tworzą w sieciach klientów. Ustaw alarmy na logowania techników z nowych krajów lub urządzeń, nowe konta administracyjne, wyłączone uwierzytelnianie wieloskładnikowe, masowe wdrożenia skryptów i klucze API tworzone poza zmianą. Przechowuj te logi poza samymi narzędziami, by napastnik nie mógł ich wymazać. Chroń serwery lub konta chmurowe, na których działają Twoje narzędzia, jak klejnoty koronne klienta, i monitoruj także ich ruch sieciowy. W sieciach klientów szukaj aktywności, która zaczyna się z hosta Twojego agenta i nie pasuje do zgłoszenia. NetSenX może obserwować sieć Twojego biura i sieć każdego klienta jako osobne tenanty, z ruchem lateralnym i nietypowym wysyłaniem danych zgłaszanymi jako alerty.

Połącz automatyczne wykrywanie działające o każdej porze z małym dyżurem na to, co naprawdę pilne, albo nawiąż współpracę z dostawcą, który obsadza noce. Zdefiniuj pilność wąsko, na przykład potwierdzony ruch lateralny, przygotowania ransomware lub duże wysyłanie danych w nocy, aby osoba dyżurna była budzona rzadko i z dobrego powodu. Tylko te alerty kieruj na telefony, a resztę zostaw na rano. Spisz krótką procedurę dla każdego pilnego przypadku: jak odizolować maszynę i do kogo dzwonić u klienta. Jeśli klienci potrzebują ludzi czuwających całą dobę, współpracuj z MSSP lub dostawcą MDR, zamiast obiecywać to samemu. NetSenX wykrywa o każdej porze i od planu Pro może wysyłać alerty przez webhook do dowolnego narzędzia dyżurów.

Obiecuj tylko to, co obsadzasz ludźmi. Jeśli w nocy pilnuje oprogramowanie, a technik czyta alerty rano, powiedz dokładnie to: wykrywanie działa całą dobę, przegląd odbywa się w dni robocze, a pilne alerty trafiają do osoby dyżurnej w uzgodnionym czasie, jeśli taką masz. Nie pisz o monitoringu 24/7, gdy nikt nie reaguje o 3:00: ubezpieczyciele, audytorzy i sądy czytają takie słowa dosłownie, a luka może unieważnić roszczenie lub wywołać spór. Podaj czasy reakcji, co uznajesz za pilne i co klient musi zrobić sam. Uczciwa, mniejsza obietnica, którą dotrzymujesz, jest warta więcej niż duża, której nie dotrzymasz. NetSenX wykrywa o każdej porze; nie jest usługą obsadzoną ludźmi.

Opisz usługę w sposób sprawdzalny: które systemy i segmenty są monitorowane, jakim narzędziem, kiedy przeglądane są alerty, jak szybko reagujesz na każdy poziom, co robisz Ty, a co klient, i czego usługa nie obejmuje. Oddziel wykrywanie, które działa automatycznie o każdej porze, od przeglądu i reakcji, które odbywają się, gdy Twój zespół pracuje lub ma dyżur. Nazwij ograniczenia wprost: treść szyfrowana, niemonitorowane segmenty, urządzenia bez ruchu, aktywność na stacjach końcowych. Uzgodnij, jakie dowody dostaje klient i jak długo przechowywana jest historia alertów. Daj tekst do przejrzenia prawnikowi. Unikaj słów takich jak SOC, 24/7 czy gwarancja, jeśli ich nie dostarczasz. W NetSenX okres przechowywania wynika z planu klienta.

Zależy to głównie od umowy oraz od tego, co obiecałeś i co zrobiłeś, więc odpowiedź jest prawna w każdym przypadku; to informacja ogólna, a nie porada prawna. W praktyce spory sprowadzają się do kilku pytań: co umowa mówiła, że będziesz monitorować i kiedy, czy to robiłeś, czy alerty powstały i czy na nie zareagowano, i czy klient stosował się do Twoich zaleceń. Jasne opisy usługi, pisemne zalecenia, które klient odrzucił, oraz zapis alertów i działań chronią obie strony. Sprawdź swoje ubezpieczenie odpowiedzialności zawodowej i cyber, a umowy daj do przejrzenia prawnikowi. NetSenX przechowuje w tenancie każdego klienta alerty ze znacznikami czasu i dziennik audytu decyzji, czyli zapis, którego takie pytania wymagają.

Zapisz ryzyko i decyzję klienta, utrzymaj podstawy, które możesz, i nie bierz po cichu odpowiedzialności za to, z czego zrezygnował. Wyjaśnij prostymi słowami, co może się stać bez danego zabezpieczenia, na przykład dni bez systemów po ransomware, i ile by to kosztowało w porównaniu z zabezpieczeniem. Zaproponuj mniejszy pierwszy krok. Jeśli klient nadal mówi nie, wyślij krótkie pisemne podsumowanie zalecenia i jego decyzji i zachowaj je. Ten zapis chroni Cię, jeśli coś się stanie. W przypadku wykrywania w sieci argument kosztowy może zniknąć: plan Free NetSenX obejmuje 3 urządzenia bez limitu czasu, więc mały klient może zacząć bez opłaty licencyjnej, a Ty uzgadniasz, ile Twojego czasu jest w cenie.

Możliwe, że na dwa sposoby: bezpośrednio, bo NIS2 wymienia dostawców usług zarządzanych i dostawców zarządzanych usług bezpieczeństwa wśród objętych sektorów, oraz pośrednio, bo klienci objęci dyrektywą muszą zarządzać bezpieczeństwem łańcucha dostaw i przeniosą wymagania na Ciebie w umowie. To, czy MSP jest objęty bezpośrednio, zależy od jego wielkości i od tego, jak jego kraj wdrożył dyrektywę, więc sprawdź prawo krajowe i wytyczne krajowego organu. To informacja ogólna, a nie porada prawna. Tak czy inaczej spodziewaj się ankiet bezpieczeństwa, klauzul umownych o zgłaszaniu incydentów i audytach oraz próśb o dowody. Przygotuj opis własnych zabezpieczeń, sposobu ochrony dostępu do klientów i tego, jak zgłosiłbyś im incydent.

Pytania o to, jak chronisz dane i dostęp klienta, jak obsługujesz incydenty i czy potrafisz to udowodnić. Typowe tematy: zarządzanie i odpowiedzialność, kontrola dostępu i uwierzytelnianie wieloskładnikowe, dostęp uprzywilejowany do klienta, aktualizacje, kopie zapasowe, logowanie i monitoring, wykrywanie incydentów i czasy powiadomień, podwykonawcy, lokalizacja danych i szkolenia pracowników. Odpowiadaj na każde pytanie zgodnie z prawdą i zwięźle, dołączaj dowody, gdy je masz, a planowane usprawnienia oznaczaj datą. Nie odpowiadaj tak na coś, czego nie pokażesz. Trzymaj jedną wersję wzorcową i aktualizuj ją, bo wielu klientów pyta o podobne rzeczy. NetSenX może dostarczyć część dowodów dotyczących monitoringu: zapisy wykryć, dziennik audytu i raporty PDF od planu Starter.

Krótki, datowany pakiet pokazujący, że środki działały: co było monitorowane, jakie alerty zgłoszono i jak je obsłużono, incydenty i terminy ich zgłoszeń, testy kopii i odtwarzania, stan aktualizacji, przeglądy dostępu i otwarte ryzyka. NIS2 wymaga od podmiotów objętych dyrektywą środków zarządzania ryzykiem i obsługi incydentów; dowody, że dzieje się to regularnie, są tym, czego szukają ich organy zarządzające i audytorzy. Zachowuj ten sam format co kwartał, by zmiany się wyróżniały, i podawaj, czego nie obejmujesz. NetSenX dostarcza część dotyczącą monitoringu: alerty ze znacznikami czasu i wyjaśnieniami, dziennik audytu, terminy z art. 23 NIS2 śledzone dla każdego incydentu i raporty PDF od planu Starter. Nie decyduje, co podlega zgłoszeniu, i nie składa zgłoszeń.

Zbieraj dowody na bieżąco, zamiast odtwarzać je po fakcie: alerty ze znacznikami czasu i wyjaśnieniami, co zrobiono i kto, oraz hosty, których to dotyczy. Uzgodnij z każdym klientem z góry, co dostarczysz po incydencie i w jakim czasie oraz kto jest jego kontaktem z organem. W NetSenX alerty i dziennik audytu każdego klienta pozostają w jego tenancie, terminy z art. 23 NIS2 są śledzone dla każdego incydentu, a raporty PDF są dostępne od planu Starter. Upewnij się, że historia alertów w planie obejmuje okres, którego prawdopodobnie będzie wymagać dochodzenie. Złożenie zgłoszenia do organu pozostaje obowiązkiem klienta.

Nie zawsze z mocy prawa, ale często z umowy i oczekiwań klientów, więc sprawdź, czego wymagają, zanim wybierzesz. Narzędzia bezpieczeństwa przetwarzają metadane sieciowe, które według RODO mogą być danymi osobowymi; przekazanie poza UE jest możliwe z zabezpieczeniami, ale wielu klientów, zwłaszcza z sektora publicznego, ochrony zdrowia i finansów, woli lub wymaga przechowywania w UE i jasnej listy podmiotów przetwarzających. Zapytaj każdego dostawcę, gdzie przechowuje dane, z jakich podmiotów przetwarzających korzysta i gdzie są zarejestrowane, oraz co dostajesz przy odejściu. NetSenX przechowuje dane klientów w UE, z bazą danych w Irlandii i API we Frankfurcie i Paryżu, i publikuje umowę powierzenia przetwarzania z pełną listą podmiotów przetwarzających.

Z poziomu sieci: które hosty łączą się z zewnętrznymi usługami AI lub lokalnie uruchomionymi środowiskami modeli językowych, jak często i z jaką ilością danych, osobno dla każdego klienta. W NetSenX jest to dostępne od planu Pro, w osobnym tenancie każdego klienta, więc każdy dostaje własny obraz. Pokazuje cele i wolumeny, a nie to, co wpisano lub wysłano, i sam nie blokuje usług. Zwykle tego właśnie klienci potrzebują na start polityki AI: jakie narzędzia są w użyciu, na których maszynach i czy trafiają tam duże ilości danych. Połącz to z własną polityką klienta, szkoleniami pracowników i, w razie potrzeby, ustawieniami w samych usługach AI.

Tak, jeśli jest pasywny i uzgodniony z ludźmi, którzy prowadzą maszyny. Sieci OT (operational technology) łączą sterowniki, maszyny i systemy budynkowe; są delikatne, rzadko aktualizowane i często nie da się na nich uruchomić żadnego oprogramowania zabezpieczającego. Pasywny monitoring z portu lustrzanego czyta ruch, niczego nie wysyłając do urządzeń, i to kierownik zakładu musi usłyszeć najpierw. W NetSenX, od planu Pro, tenant klienta pasywnie odczytuje Modbus/TCP, DNP3, BACnet/IP, EtherNet/IP i S7comm i zgłasza alerty OT, takie jak nieautoryzowane zapisy, przejścia między poziomami modelu Purdue, aktywność OT poza godzinami pracy i polecenia S7comm. NetSenX nigdy nie odpytuje urządzeń OT i nie jest systemem bezpieczeństwa funkcjonalnego; zmiany w procesie pozostają w rękach inżynierów klienta.

Kopii ruchu sieci produkcyjnej, hosta dla czujnika, zgody zakładu i planu, który nie dotyka sterowników. Znajdź w sieci produkcyjnej zarządzalny przełącznik obsługujący mirroring portów albo użyj network TAP na łączu między sterownikami a ich stacją inżynierską lub HMI. Podłącz do tego portu lustrzanego host z Linuksem i agentem NetSenX, w tenancie klienta z planem Pro lub wyższym. Uzgodnij okno serwisowe z kierownikiem zakładu, mimo że pasywny monitoring niczego nie wysyła do PLC. Zapisz, które segmenty są objęte, a które nie. Potem przejrzyj pierwsze tygodnie alertów OT z inżynierami klienta, którzy wiedzą, jakie zapisy i polecenia są oczekiwane.

Dane należą do klienta, więc zaplanuj przekazanie: które zapisy zachowuje, z jakiego dostępu rezygnujesz i co zostaje usunięte. Uzgodnij to w umowie od początku. W NetSenX każdy klient jest osobnym tenantem, więc jego alerty i dziennik audytu pozostają razem i mogą przejść z klientem do kolejnego dostawcy przez zmianę osób z dostępem, a nie przez kopiowanie danych. Alerty można eksportować przez API od planu Pro i do SIEM od planu Business, a raporty PDF są dostępne od planu Starter. Prawa z RODO, takie jak dostęp i usunięcie, nie zależą od planu. Zamknięcie konta usuwa jego dane, więc najpierw wyeksportuj to, czego klient potrzebuje.